Manuscritos poéticos inéditos de Rosalía de Castro

O xoves, 16 de xaneiro presentouse publicamente o
descubrimento de textos poéticos inéditos de Rosalía de
Castro
. Trátase de manuscritos autógrafos (isto é, escritos

pola propia autora) que conteñen versos descoñecidos
seus (poemas e fragmentos) e que botan nova luz sobre
os inicios da súa carreira poética en galego e -dun xeito
especialmente revelador- sobre os últimos pasos da súa
obra en castelán.
É esta unha novidade que pon un brillante ramo ás
conmemoracións do ano do sesquicentenario de Cantares
Gallegos
e que sen dúbida será de grande interese tanto

para os investigadores e investigadoras da obra rosaliana
coma para a xeneralidade do público galego, dada a
significación especial da autora.

FONTE: REAL ACADEMIA GALEGA

OBRA: Manoscritos inéditos de Rosalía de Castro. H. Monteagudo e Mª X. Lama

PARA MÁIS INFORMACIÓN: SERMOS GALIZA, PRAZA PÚBLICA

Advertisements

A segunda lingua de Yolanda Castaño

Yolanda Castaño gañou a undécima edición do premio de poesía Fundación Novacaixagalicia por A segunda lingua, o seu sexto poemario. Segundo González Tosar trátase dunha poesía fresca, nova e anovadora. O premio, creado en 2002 co obxectivo de dinamizar e divulgar a poesía en galego, ten unha dotación de 6.000€, ademais da publicación do libro.
Hai que salientar que, noutras edicións anteriores, gañaron este premio María do Cebreiro, Marilar Aleixandre e Emma Pedreira. Parece que a voz das mulleres faise oír con forza na poesía galega contemporánea.
Yolanda atopábase en Coimbra, onde participa na Bienal España – Portugal con editores e poetas dos dous países, cando lle foi notificado o premio. Facía seis anos desde a publicación do seu último libro. A segunda lingua posúe un estilo diferente ao da súa produción anterior; pois nel fai unha reflexión arredor da lingua, ademais de dar cabida ao tema da tradución, aos préstamos lingüísticos ou á lingua como vehículo de comunicación. A poeta asegura sentirse preocupada pola situación do galego, pero di non perder a esperanza de que as cousas muden. A propia autora, falando do contido do libro, afirmou que podía resumilo nunha anécdota moi elocuente: “ Se quere ser atendido en castelán, prema 1; se quere ser atendido en galego, prema 2”.

Jennifer Lorenzo (1ºBAC-A)

Manuel Álvarez Torneiro, premio nacional de poesía 2013

 O Ministerio de Educación, Cultura e Deporte outorga anualmente un premio literario cuxa orixe se remonta a 1922. Na súa modalidade de poesía, premia á mellor obra escrita en calquera das linguas oficiais en España. 

O Premio Nacional de Poesía 2013 acaba de serlle concedido ao poeta galego Manuel Álvarez Torneiro pola súa obra Os Ángulos da Brasa. É a primeira vez que este premio se concede a unha obra escrita en galego.

  Este coruñés nacido en 1932, publicou o seu primeiro poemario, Memoria dun Silencio, aos cincuenta anos. A partir dese ano, 1982, non deixou de publicar nin de recibir premios. A obra galardoada nesta ocasión, Os ángulos da brasa, é unha obra publicada pola editorial viguesa Kalandraka en 2012, que xa recibira os premios da Crítica e o Ánxel Casal.

FONTE: SERMOS GALIZA

PARA MÁIS INFORMACIÓN: VIDOTECA DA AELG


 

No centenario de Celso Emilio, 100 poemas para 100 voces

O ano 2012 foi o ano adicado a Celso Emilio Ferreiro, o poeta de Celanova que nacera cen anos atrás, en 1912, e que publicara cincuenta anos atrás, en 1962, a obra poética máis representativa da posguerra, Longa noite de pedra. O poema co que se inicia o libro fora  concebido nun contexto concreto: o vivido polo poeta cando padeceu prisión no ano 1937, en plena guerra civil. Este poema é considerado o precursor da poesía social no estado español. Despois, a voz de Celso Emilio xuntaríase na década dos 50 á de Gabriel Celaya (Lo demás es silencio, 1952 e Cantos Íberos, 1955) e á de Blas de Otero (Redoble de conciencia, 1951 e Pido la paz y la palabra, 1955), ao publicar O soño sulagado, 1955; e na década dos 60 á voz catalá de Salvador Espriu (La pell de brau, 1960) e á voz en euskera de Gabriel Aresti (Harri eta Herri, 1964).

No peche das celebracións polo seu centenario, o ENDL do IES Félix Muriel de Rianxo quere ler, recitar, dramatizar, espallar a súa obra en toda a comunidade educativa. Para iso programou encontros diarios na Biblioteca do centro para dar vida aos poemas do celanovés. Agárdase a participación de até 100 persoas do noso centro para recitaren 100 poemas distintos. Coa intención de achegar os textos ás voces, nace esta Selección poética: 100 poemas para 100 voces.

SE QUERES SABER MÁIS: AULAS DE LINGUA E LITERATURA

SE QUERES IR ENSAIANDO: DEITADO FRONTE AO MAR

Lingoa proletaria do meu pobo
eu fáloa porque sí, porque me gosta,
porque me peta e quero e dame a gaña
porque me sai de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ao ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sin raíces
que ao pór a garabata xa nan saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
falar a fala nai,
a fala dos abós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos do lingoaxe,
remo i arado, proa e rella sempre.

Eu fáloa porque sí, porque me gosta
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sofren longo
unha historia contada noutra lingoa.

Non falo pra os soberbios,
non falo pra os ruís e poderosos,
non falo pra os finchados,
non falo pra os valeiros,
non falo pra os estúpidos,
que falo pra os que agoantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
pra os que súan e choran
un pranto cotidián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.
Eu non podo arredar as miñas verbas
de tódolos que sofren neste mundo.
E ti vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, doce mágoa das Españas,
deitada rente ao mar, ise camiño…

BÓTALLE UNHA OLLADA AO QUE FIXERON OS DO IES AS BARXAS CO POEMA: