NEOS: un simposio internacional analiza na Universidade de Vigo á “esperanza” dos neofalantes

Ler a noticia en Praza

Logotipo do proxecto de investigación NEOS © NEOS

O fenómeno do neofalantismo é estudado dende hai tempo como “crucial no presente e no futuro das linguas minorizadas”. Desta base parten os estudos do proxecto de investigación NEOS da Universidade de Vigo, que aborda O neofalante como suxeito social: o proceso de conversión lingüística en Galicia, Euskadi, Aragón e País Valenciano no marco do grupo de investigación GRADES.

A escola actúa como un axente “desgaleguizador”, destaca a RAG

Ler a noticia en Praza

Proposta de liñas de actuación

  • Os nenos e nenas procedentes de familias castelanfalantes adoitan carecer de referentes lingüísticos en galego (próximos). O estudo aposta por dotar a este sector do alumnado de referentes en lingua galega, tanto familiares coma iguais. Para o primeiro pode traballarse cos cativos e cativas na historia sociolingüística familiar de cada un/ha, o que lles permitirá atopar referentes familiares en galego nas súas propias familias; para o segundo sería interesante establecer relacións de colaboración, presenciais ou a través de medios tecnolóxicos, con outros centros educativos cun maior índice de galegofalantes.
  • Para reducir o número de nenos galegofalantes que na escola deixan de falar galego e pasan ao castelán, proponse “traballar coa conciencia metalingüística e aumentar a resistencia ao cambio deste sector do alumnado”. “É preciso traballar cos cativos cuestións como cando e onde falan galego, cando e onde falan castelán, se se trata dun cambio voluntario e involuntario e, finalmente, por que realizan eses cambios”, sinálase.
  • O estudo recolle unha predisposición lingüística positiva cara ao galego por parte do alumnado con respecto a ítems xenéricos como a validez do galego. Porén, as actitudes positivas cara a ítems concretos relacionados cos medios de comunicación ou áreas de interese dos nenos e nenas como, por exemplo, os videoxogos, redúcense ata o 50%. O informe aposta por incidir nestes ámbitos.
  • Os datos amosan que as nenas empregan máis o galego que os nenos. O informe suxire traballar o modelo lingüístico de xénero e tamén, en concreto, as razóns de por que as rapazas empregan máis o galego que os rapaces cando os datos indican que nas familias a situación é a inversa: os pais empregan máis o galego que as nais.
  • En canto ás familias apóstase por traballar con nais e pais “nunha redefinición do concepto de plurilingüismo”. “Nesta órbita cómpre tamén salientar a importancia de coñecer o galego e aprendelo desde pequenos (é dicir, o seu valor instrumental) á hora de adquirir outras linguas ao longo da vida”, destácase.

21F. Día da lingua nai.

21F19. A ONU, por primeira vez en galego: “Fuxamos da idea de que os Estados deben ter só unha lingua”. (Ler a noticia en Praza)

A beleza da diversidade lingüística está en que nos revela o enxeñosa e flexible que é a mente humana. A mente humana non inventou un universo cognitivo, senón 7000, hai 7000 linguas faladas no mundo. E podemos crear moitas máis. As linguas son cousas vivas, cousas que podemos cambiar para adaptalas ás nosas necesidades. O tráxico é que estamos perdendo moita desta diversidade lingüística continuamente. Estamos perdendo unha lingua por semana, e segundo algunha estimación, a metade das linguas do mundo desaparecerán nos próximos 100 anos. E o peor é que, agora mesmo, case todo o que sabemos sobre o cerebro e a mente humanas baséase en estudos feitos a estudantes falantes de inglés americano nas universidades. Iso exclúe a maioría da humanidade. Así que, o que sabemos da mente humana é moi restrinxido e parcial. @s falantes de linguas distintas pensan distinto. A lingua que falamos modela a forma en que pensamos. E iso lévanos a preguntar: “Por que pensamos da forma en que o facemos?” “Como poderíamos pensar diferente?” “Que pensamentos queremos crear?” 

20N19. As autonomías plurilingües piden ao vindeiro Goberno de España “cumprir” coa diversidade idiomática e premian a Guadi Galego. (Ler a noticia en Praza)

Na xuntanza anual do seu protocolo de colaboración en materia lingüística, que botou a andar en 2007, os gobernos galego, vasco, catalán, navarro, balear e valenciano pactaron a ‘Declaración de Bilbao’ dirixida ao vindeiro Goberno do Estado .

Fronteres é o segundo sinxelo de IMMERSION, unha adaptación do texto ao catalá por Pau Brugada interpretada por Guadi Galego, Clara Peya, Judit Neddermann, Vic Moliner e Pau Brugada. É o resultado dunha interacción emocionante do tema de Guadi Galego. Arranxos, produción e mestura O L I V E R A ( Pau Brugada e Vic Moliner)

Cinema galego

Cinegalicia 2019. Unha relectura de Urxa, Continental e Sempre Xonxa feita por artistas que naceron despois de 1989

Homenaxe a Sempre Xonxa

Sempre Xonxa: A vontade de construír cinema

PARA SABER MÁIS…