Nin feminista nin machista! Seguro?

1920px-hear_speak_see_no_evil_toshoguSostén Fernanda Tabarés que sostén Paula Echevarría que non hai que ser nin feminista nin machista porque os extremos nunca son bos, que as medias tintas son mellor. O medio, sempre o termo medio aparece como o mellor. O resto son extremos, o resto é ser radical.

Ben! Situémonos no xusto termo medio. Iso significaría que as mulleres xa non temos nada que reivindicar, que acadamos a igualdade, que xa non sufrimos acoso, nin abusos, nin explotación, nin violencia exclusivamente polo feito de sermos mulleres.

Sigamos na absoluta equidistancia. Se as mulleres xa acadamos a igualdade e temos os mesmos dereitos que os homes, por que cobramos un 30% menos que os homes, segundo datos de 2016 da Axencia Tributaria? Se as mulleres somos tratadas en condicións de igualdade, por que case o 70% das horas dedicadas ao traballo doméstico as realizamos as mulleres? Se as mulleres xa non somos tratadas como obxectos hipersexualizados para satisfacer os desexos de determinados homes, por que as rapazas non poden saír soas de noite, como os rapaces? por que cada ano son violadas por homes en España máis dun millar de mulleres?

Acabemos xa coa falacia da equidistancia do binomio feminismo – machismo: a cantos homes leva asasinado o feminismo en España no que vai de ano? porque o machismo leva asasinadas “oficialmente” a 23 mulleres (extraoficialmente a 55).

A quen siga sostendo ou pretendendo argumentar que o feminismo é o oposto ao machismo e que non hai que ser nin unha cousa nin a outra, que é mellor ser neutral, ou situarse no xusto e equidistante medio, habería que recomendarlle máis información e menos opinión, máis formación e menos deformación, moitísima máis humanidade e o abandono de comportamentos como os dos tres monos sabios; pero, sobre todo, hai que desexarlles que non sufran no propio pelexo (ou no dunha filla, que tamén é pel propia) ese machismo sobre o que opinan tan frivolamente.

Advertisements

Como ser muller e non morrer no intento

Resulta moi sinxelo falar do papel desenvolto ao longo da historia pola muller cando se é home. Coma tódolos anos, o día 8 de marzo, celebrouse o día da muller traballadora e na emisora local preguntáronlle ao noso alcalde que opinaba da situación da muller actualmente e el, pozo de sabeduría, respostou ca seguinte frase “o outro día pasei por diante dunha obra e vin a unha muller botando formigón armado e facíao moi ben”. Eu pregunteime ¿por que non o ía facer ben?, ¿acaso faltáballe algunha das extremidades?.

Bromas aparte, enseguida me din conta de que esa afirmación respondía a unha educación machista na que a frase “muller tiñas que ser” se converte en dogma de fe. Nós, homes e mulleres de hoxe en día, somos o produto da educación que nos deron e dos cambios que nós mesmos introducimos na educación recibida.
A frase deste alcalde é entendida soamente como produto dunha educación no que o papel da muller queda completamente sometido ao do home. Esta labor de sometemento non é algo que se faga dun ano para outro, os homes levamos moito tempo sometendo e relegando a un segundo plano á muller.

Sabemos, que os libros sagrados do catolicismo culpan á muller (Eva) da perda do Edén, o sentimento de culpabilidade non é propio da relixión católica, pensemos na situación que a relixión musulmán lle outorga á muller ou o caso de Pandora, que pola súa curiosidade, atributo propio da muller na mitoloxía grega, provoca que tódolos males existentes anden polo mundo.
A figura da muller ao longo da Idade Media é entendida de dúas maneiras, como berce inmaculado ou ben como portadora e provocadora de males. A Virxe María é representación máxima do ideal da muller perfecta, nai pura, que da a luz sen perder a súa virxindade e sen coñecer marido (summun da pureza), muller abnegada, respectuosa cun marido ao que non ama, calada, servizal e nai que sufre en silencio. Por outra banda existe a concepción da muller como causa de tódolos males, curiosa, irrespectuosa co marido, lasciva e mala nai. Lembremos que os prostíbulos recibían o nome de lupanares (lugares de lobas). O termo lupa (loba) empregábase para a prostituta, pois os clásicos pensaban que estas mulleres eran como as lobas e que non coidaban aos seus fillos.
A muller lasciva, casquivana, amiga dos devaneos e adúltera é, xunto co inferno, un dos grandes medos que fan tremer ao home do medievo. Na portada da praza de praterías temos representada unha muller que, por adúltera, foi condenada a abrazar a cabeza degolada do seu amante. En moitas igrexas románicas galegas podemos ver a representación da luxuria, encarnada nunha muller espida á que dúas ras lle están mamando dos peitos.

Como levamos visto a Igrexa reduce á muller a un papel secundario, que aínda hoxe ocupa, lembremos que non existen mulleres sacerdotes, non porque non sirvan, senón porque o Vaticano non lles permite dar ningún tipo de sacramento.

Se a situación da muller, no mundo eclesiástico, era mala non mellor era no mundo civil, convertida en mercadoría ca que as familias fidalgas negociaron. Pero iso xa é outra historia.

FONTE: XOÁN RAMÓN FERNÁNDEZ PACIOS (TERRA E TEMPO)

Como sería un mundo gobernado por mulleres?

  • Un mundo gobernado por mulleres pode ser igual de disparatado e inxusto que o actual gobernado maioritariamente por homes  -e exemplos hai abondo. Depende, pois, de que clase social, que nación, que ideas e intereses se queren servir: atender a maioría social feminina ou, por contra, reforzar a súa subordinación. Outra cousa é que o acceso de mulleres a ámbitos de poder sexa un tributo á realidade da composición humana. Triunfo individual, pois, ou entrega á causa colectiva. (Pilar García Negro, política e escritora).
  • O apoio dos traballos das mulleres da nosa contorna levaría a un sistema produtivo de proximidade baseado na axuda mutua, economía local que permitiría emancipación da muller baseado en recursos da horta ou da casa (non mercariamos produtos que dan beneficio a empresas multinacionais)… Os valores do feminismo, solidarios e non agresivos, poderían ter unha repercusión positiva na natureza e en todos os ámbitos. A sororidade. (Andrea Jamardo, editora de URCO).
  • É complexo dicir como sería un mundo gobernado por mulleres, moi complexo, o que non é lóxico é pensar que o mundo sería peor do que é hoxe. Cando tes á metade da poboación loitando pola igualdade fica claro que os avanzos son menores e menos xustos. Todo dependería tamén da súa bagaxe, das influencias que tivesen…  (Silvia Seixas).

MÁIS INFORMACIÓN: SERMOS GALIZA

A primeira muller que dirixiu un xornal no Estado español foi a galega Mª Luz Morales Godoy

Xornalista, editora, crítica cinematográfica, muller comprometida co seu tempo, foi a representante da Asociación de Escritores Galegos en Barcelona. De 1936 a 1937, dirixiu La Vanguardia e mantivo o compromiso galeguista malia vivir desde nova en Barcelona.

Así, foi activista a prol do Estatuto de Autonomía de Galiza e após o golpe de estado franquista, foi expulsada do traballo. Aliás, acusada de pertencer ao Partido Galeguista, ficou inhabilitada para exercer o xornalismo e foi encarcerada.

María Luz Morales Godoy, considerada unha referencia para a incorporación das mulleres ao xornalismo, faleceu en Barcelona en 1980. Escribiu, até os seus últimos días, no Diario de Barcelona.

PARA SABER MÁIS: SERMOS GALIZA