Política Lingüística para a nosa lingua (por Henrique del Bosque Zapata)

Política lingüística é aquel conxunto de decisións conscientes, artellado en normas, estratexias e actuacións, que se toman desde instancias de poder co obxectivo de regular ou intervir, pasiva ou activamente, sobre o uso dunha ou varias linguas. No caso das actuacións protectoras, resulta habitual que estas fiquen reflectidas en textos normativos que amparan outras actuacións de promoción e potenciación dirixidas desde o conxunto das Administracións Públicas. Pois ben, compriría reflexionar sobre algunhas situacións a fin de valorar a lexitimidade, xustiza e equidade referida ás mesmas.
Unha das principais finalidades de moitas políticas lingüísticas consiste en protexer a unha ou a varias comunidades lingüísticas que estean en minoría con respecto a outra comunidade lingüisticamente maioritaria. Temos claros exemplos no das chamadas minorías nacionais que, por razóns históricas, bélicas ou políticas, ficaron enclavadas en Estados que non se corresponden co seu territorio ou nación de orixe. Outra mostra é a dos grupos de inmigrantes que se van asentando fóra do seu país mais conservan, no lugar de destino, trazos relevantes da súa identidade cultural. As linguas de pobos ou etnias de grande mobilidade xeográfica, ou seminomadismo, constitúen tamén outro exemplo xunto co das linguas das comunidades indíxenas máis ou menos dispersas por territorios antigamente colonizados.

CONTINUAR LENDO EN SERMOS GALIZA

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s