Silencio azul

Maremagnum

azul2 Desnudo azul, Pablo Picasso

Existe un lugar no que todo é diferente. Un lugar lonxe do coñecido ao que non moitos chegaron aínda. Ese sitio semella outro mundo, nunha realidade distinta para cada un. Sumerxida na atmosfera pesada do azul, podo viaxar a ese lugar, a esa outra realidade. Dura só un momento. É tan lixeira, que só se pode ver uns segundos. Abro os ollos e xa rápido desaparece. Alí, no lugar onde remata o mundo, só existe o silencio. Mais non é un silencio duro, cortante, non, é un silencio doce, sonoro, que abanea en equilibrio entre o almeiro e o baleiro. Aínda que nese lugar, até o baleiro está cheo. E é entón, no abraio cristalino de abrir os ollos, cando aspiro a memoria do silencio. Por fin o entendo. Só unha palabra me salvará, unha palabra soa, infinita, máxica, intolerablemente simple: mar.

View original post

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.