A estudaaaaarrrrrrrrrrrrrrr

facebook_-304378663

Advertisements

Galego, Galician, Galizisk… Lingüística computacional e a maldición de Babel

As novas tecnoloxías ao servizo da Lingüística está a dar pasos de xigante. Empezamos cos dicionarios e os tradutores en liña, pero agora non para de saír á luz experimentos curiosos. Google e Microsoft están investindo grandes cantidades de cartos en perfeccionar a lingüística computacional e as traducións simultáneas.

A este paso seguro que a tecnoloxía acabará coa “maldición bíblica de Babel”.  Chegará un día no que o Tradutor Universal de ‘Star Trek’ deixe de ser ciencia ficción. Para entón, os  seres humanos de distintas rexións do planeta e con distintas linguas poderemos comunicarnos entre nós sen necesidade de aprender outros idiomas, simplemente usando sofisticados sistemas de tradución en tempo real. O que teremos é que preguntarnos se realmente queremos non aprender outras linguas unha vez que xa non nos resulte necesario. Seguramente a resposta será que entón aprenderemos por curiosidade, para saber máis, para medrar.

A última novidade neste terreo é o  Word Map, un proxecto desenvolvido en Brasil que reúne o Google Translate e o coñecemento colectivo da Wikipedia para poñer en contexto a relación entre linguas e espazos xeográficos. Con esta aplicación configúrase un mapa no que se combinan a tradución escrita e sonora, por un lado, e a localización xeográfica, por outro, en consecuencia o usuario obtén información sobre como se escribe e como se pronuncia case cualquera palabra en cualquera idioma en cualquera parte do mundo.

Por agora o sistema aínda é moi rudimentario, pero mirade que ocorre se introducimos a palabra “galego”…

FONTE: GCIENCIA

Calemos coa nosa lingua a súa tormenta

Miro pola xanela, vexo chover,
chove miudiño,
de momento,
miudiño.

Un barullo de almas arredor miña, cada unha coa cabeza en sabe deus onde.
De seguro que ningunha reparou no chover.
Milleiros de espíritos aí fora.
Só unhas pequenas preocupacións:
amar,
ser amados,
ter diñeiro,
ser ricos,
(con iso abóndalles para acadar a felicidade).
A uns cantos,
dous,
quizais tres,
preocúpalles que non escampe
que chova con máis forza,
non ter paraugas
nin onde se meter.
Rin,
barullan coa vista no chan,
fan oidos xordos, alleos á que está a caer
Mirade para arriba, amig@s!
Nubes negras, pobre do pobre!

Escoito
“corruptos” ,
escoito
“corrupción”.
Escoito,
orgullosa,
“nacionalidade”
“independencia”
escoito

“Cataláns” e “Cataluña”,
“Españois” e “España unida”.

Ai, galegos de Galiza, sexamos fortes e non franquistas!
temos lingua,
temos cultura,
temos historia e mancaduras.

Ergámonos!
Berremos!
Non nos tumbaredes, que somos galegos!

Ai, a miña lingua galega,
lingua de poesía,
lingua de bolboretas,
calemos coa nosa lingua a súa tormenta!

Escoito murmurios,
escoito laios.
Escoito sen sentidos
e castelanismos.

Os nosos antepasados loitaron,
lembremos,
non sexamos nós os tercos.

Acostumados a sempre chover por Galiza,
(“mexan por nos é temos que dicir que chove”)
pero que chova fermosa,
que chova materna,
que chova arroupadora,
que chova chuvia galega.

Que sexa sempre azul a fin do mundo,
que sexan verdes e frondosos os cabos do mundo!
Que sexa noso, o noso mundo!

Ergámonos!
Berremos!
Non nos tumbaredes, que somos galegos!

AUTOR@: Clara Clamores