Charla con Suso de Toro

 

Suso de Toro veu charlar co alumnado que reinterpretou a súa obra

O escritor Suso de Toro, despois de ver os traballos audiovisuais realizados polo alumnado de 1º de Bacharelato sobre a súa obra Tic-Tac, accede a vir ao instituto rianxeiro para coñecelos e charlar con eles.

Unha das máis famosas obras do escritor compostelán, Tic-Tac, vén de cumprir vinte anos. Mais a súa  modernidade parece perdurar no tempo, así o demostraron as lecturas que dela fixeron os e as alumnas de 1º de Bacharelato do IES Félix Muriel de Rianxo. De feito, o autor da citada obra, que xa rexeitara varios convites que se lle fixeran desde o centro para vir dar unha charla ao alumnado, comunicou que –logo de ver o, segundo el, “impresionante traballo realizado” non se podía negar.

E así foi. Este martes 28 de xaneiro foi a cita no salón de actos do IES onde falou para todos os grupos de bacharelato do centro. Antes aínda lle deu tempo a pasar pola biblioteca onde, coma cada día desde o pasado xoves 23 ata o vindeiro xoves 30, se realizan as proxeccións dos 62 traballos entregados. Hoxe tocáballe a un dos mellores, un vídeo do alumno Eduardo Domínguez, no que, durante 20 minutos, mostraba unha colección de citas da obra combinadas con imaxes e música escollidas polo autor e que axudaban a explicar o seu significado.

Durante máis de media hora, Suso de Toro, cautivou aos seus oíntes falándolles non só de Tic-Tac, de como nacera, do seu significado… senón tamén de era el de adolescente, do conxunto da súa obra e incidindo no que significa para el a escrita. Logo o público podía facer preguntas que foron contestadas polo autor aclarando cuestións que foron desde o título da obra que o deixara máis satisfeito ata o significado de “Apoteose do churrasco” en Polaroid.

GRAZAS, TINA!

 

Hai polémica! Podemos escribir PULPO en galego?

O concello do Carballiño, onde se celebra a famosísima Festa do Polbo, solicitoulle á Real Academia Galega que inclúa no dicionario galego o nome do produto protagonista desta senlleira festa, que este ano celebrará a súa edición número 52.

Evidentemente o nome dese cefalópodo xa está incluído no noso dicionario, “polbo“. O problema é que o Concello do Carballiño quere que a Academia inclúa no noso dicionario o nome en español, “pulpo“. A razón que argumenta é que “sempre foi pulpo”. Como sempre foi “cuchara”, e “sartén”, e “silla”, e… podemos argumentar nós.

Pero o preocupante é a resposta do presidente da Real Academia Galega: non se pronuncia. Alonso Montero di que a decisión deben tomala “especialistas en lexicografía”.

Deberán tamén decidir eses especialistas, algún día, a inclusión de El Roblecito, en troques de O Carballiño, na toponimia galega?

FONTE: SERMOS GALIZA

GRAZAS, ANXO, POR ESTE MAGNÍFICO DOCUMENTO SOBRE O GALLEGO DA RAG!

O poema inédito de Rosalía xa vira a luz na revista dun instituto de Noia

Dinche o corazón na man

 

A Real Academia Galega fixo público, a semana pasada, o descubrimento de poemas inéditos de Rosalía de Castro. Os textos manuscritos da nosa máis grande autora, foron editados polo secretario da Academia, Henrique Monteagudo, e pola investigadora Mª X. Lama, nunha publicación baixo o título Manuscritos poéticos inéditos de Rosalía de Castro.

A descoberta céntrase en tres poemas escritos en castelán, que formarían parte dunha derradeira obra da autora, Postrimerías, que Rosalía non chegaría a concluír porque a morte levouna antes. E un poema escrito en galego, na mesma época en que escribira Cantares Gallegos, obra da que se ven de celebrar ao longo de 2013 o seu 150 aniversario.

Este poema galego, Dinche o corazón na man,  é o responsable da polémica, pois a Academia deuno a coñecer como inédito se ben fora xa publicado en xullo de 2013 na revista do Instituto Virxe do Mar de Noia, coñecida como Casa da Gramática.

Ante esta información, o profesor Henrique Monteagudo fixo pública, na páxina web da Academia, unha NOTA ACLARATORIA SOBRE O POEMA “DINCHE O CORAZÓN NA MAN”, na que recoñece que non tiña coñecemento da publicación previa e que, polo tanto, o devandito poema non era totalmente inédito. Ademais felicita ao profesor Ramón Torrado, a quen corresponde o mérito de telo publicado por vez primeira.

PARA SABER MÁIS: