Grândola, vila morena, o povo é quem máis ordena, dentro de ti, ò cidade!

“Meus senhores, como todos sabem, há diversas modalidades de Estado. Os estados sociais, os corporativos e o estado a que chegámos. Ora, nesta noite solene, vamos acabar com o estado a que chegámos! De maneira que, quem quiser vir comigo, vamos para Lisboa e acabamos com isto. Quem for voluntário, sai e forma. Quem não quiser sair, fica aqui!” Salgueiro Maia na noite do 24 de abril de 1974 no Cuartel de Santarem.

Hai 38 anos desenvolveuse en Portugal a  Revolución dos Caraveis. Nela os militares portugueses subleváronse contra a ditadura de Salazar. O Exército rebelouse de forma pacífica para tentar instaurar un réxime libertario. Portugal entrou nunha fase de liberdade que nunca antes vivira, posto que a república fora interrompida por Oliveira Salazar e a súa ditadura fascista. Durante o réxime, o presidente republicano estaba ás ordes de Salazar que xa tiña formada unha institución policial fascista, a PIDE. Convocáronse eleccións ó longo deste período, mais os mandatarios utilizaban a fraude electoral para resultar gañadores de novo.
O dito rexime provocou que, a pesares da súa riqueza, o territorio portugués fose un dos máis pobres a nivel europeo.
Xa con Marcelo Caetano como gobernante (sucesor de Salazar), desenvolveuse o maior problema do réxime: nas colonias loitábase por unha independencia á que os fascistas responderon con masacres da poboación e escravitude para os colonos.
As Forzas Armadas eran rexeitadas polos mozos, que se vían obrigados a exiliárense para librárense de ingresar no Exército. Tamén os militares rexeitaban pelexar, cansos de batallas sen sentido. Deste xeito, formaron o Movemento das Forzas Armadas que se rebelou contra a ditadura salazarista. A maioría deles eran capitáns, polo que tamén se lles coñeceu como os Capitáns de Abril. Tentaban chegar á democracia sen violencia.

Asi, o 25 de abril do 1974 as tropas saíron á rúa. Unha muller comezou a repartir caraveis aos soldados, caraveis que foron colocados nos canóns das armas. A Revolución logrou triunfar sen derramar máis que o sangue de catro persoas en Lisboa, que recibiran os tiros da policía criminal da DGS da ditadura. A súa memoria perdurou no pobo portugués a través dunha canción de Zeca Afonso, Grândola, vila morena.

GRAZAS A Carme Iglesias e Raquel Ríos do ENL do CPI de Trazo (25/04/2006)

GRAZAS A Gonzalo Docampo (do IES Félix Muriel)

É 23 de abril: Vivan os ríos de palabras!

LORD DUNSANY / EPITAFIO

–Bos días, decíanlle as fadas
que dormen da outra banda do mar.
Boas noites!, decíanlle as fantasmas
que despertan cando canta a curuxa.
E no camiño de Carcasona saudábano
os que endexamais chegarían acolá.
Soñou todas as cousas invisible
e no que toca ao home, veu indiferente
pasar aos que non se lle asemellaban…
E cando lle chegou a hora, soñando estaba
un país onde chovían bolboretas
para que se fixese a luz. E a luz foi feita.
Agora el mesmo, na sombra perdido,
fada é, e fantasma e vagabundo
por quen aprender a guiarse as estrelas.

ÁLVARO CUNQUEIRO

FONTE: UN LECTOR (Blogue de Agustín Fernández Paz)

MÁIS SOBRE O DÍA DO LIBRO: CADERNO DE ESCOLA

O uso do galego nos medios está penalizado polo mercado

Unidos para ser máis fortes, para reivindicar fronte ás administracións un trato xusto e equilibrado para os medios en galego e para resistir neste momento de crise do xornalismo e dos medios. Nace a Asociación de Medios en Galego, na que polo de agora se agrupan dez cabeceiras: Tempos Novos, Novas da Galiza, Galicia Confidencial, Que Pasa na Costa, Xornal Certo, Radiofusión, de Luns a Venres, Praza Pública, O Compás e Valminor.info. A diferenza da Asociación de Medios Escritos en Galego, que se formou en 2004 e que se limitaba a medios impresos e dixitais, nesta nova entidade poden participar medios de todos os soportes. Tampouco hai limitación pola norma do galego que se escolla usar.

Nesta nova entidade poden participar medios de todos os soportes. Tampouco hai limitación pola norma do galego que se escolla usar

Henrique Sanfiz, director de Radiofusión, é tamén o primeiro presidente da AMG. Sanfiz sitúa a interlocución coas administracións como a primeira prioridade da nova entidade e afirma que debe “cesar a actual discriminación”. Tamén valora positivamente a experiencia de Vitaminas para o Galego, unha iniciativa impulsada o pasado ano que desenvolveu varios eventos xornalísticos e culturais en defensa do noso idioma. Sanfiz parte da premisa de que “os medios en galego son necesarios” e de que hai unha gran masa de lectores que reclama a súa existencia.

FONTE: PRAZA PÚBLICA

Manifesto Correlingua 2013

Os Golgorotos de 4º ESO do IES A Pinguela de Monforte fanse co primeiro premio no certame do Manifesto para o Correlingua 2013. O segundo premio foi para o alumnado de 4ºESO do IES Pintor Colmeiro de Silleda. Auí deixo o manifesto gañador…

A miña lingua é segura,

O falar non ten cancelas

Unha casa  sempre  aberta

Que todos debemos protexer.

A miña lingua  é  miña nai

É honroso ter unha lingua

Fermosa, digna, que abre portas

Que non ten chaves, que nada pecha,

Ela mesma é a chave do mundo.

A miña fala é o máis importante,

Debo honrala cando a uso

Sentirme orgulloso de tela

Por ser o meu carné de identidade.

O galego é unha lingua con historia,

O galego é unha lingua honorábel,

É unha lingua con pasado, con memoria

Con prestixio e con tradición formidábel.

 

Do seu pasado glorioso no medievo

Debemos sentirnos en débeda

E propoñernos fortemente devolverlle

a importancia que nunca debeu perder.

Loitemos xuntos por fortalecela

Fagamos visíbel esa chave de ouro

Que nos abre todas as portas do mundo,

E ofreceremoslle un futuro digno.

Soñemos que somos os  dignos fillos

Da nai patria que todo nolo entregou,

Defendamos esta cultura e esta fala

Que coas súas bágoas protexeu

E en herdanza nos legou .

O galego é unha lingua con historia,

O galego é unha lingua honorábel,

É unha lingua con pasado, con memoria

Con prestixio e con tradición formidábel.

Sexamos herdeiros merecentes

Da fala de rosalía, do pobo de pondal

Do progueso de curros, da poesía social

De celso emilio, dos contos de ánxel fole,

Da patria que amou o artista castelao,

Da imaxinación prodixiosa de cunqueiro,

Da nova narrativa galega, do  noso teatro,

E até do códice calixtino….

E doutros mil nomes máis da nosa literatura,

Pero non debemos quedar só aquí,

Os soños poden ser realidade.

Debemos saír das tristes tebras,

Das néboas para poder ver lucir o sol.

O galego é unha lingua con historia,

O galego é unha lingua honorábel,

É unha lingua con pasado, con memoria

Con prestixio e con tradición formidábel.

 

Propoñamos como bandeira

A defensa da nosa lingua

Poñamos a nosa alma en falala

Que o noso corazón sexa o galego,

Que o brillante azul do noso mar

Sexa o brillo da nosa lingua

Sexamos nós valerosos soldados

Que loitan con pacífica arma

Que leda sae dos  nosos beizos,

Non a deixaremos morrer,

Sempre estaremos á súa beira,

Mesmo coa propia vida gardaremos

A importante chave que  temos .

O galego é unha lingua con historia,

O galego é unha lingua honorábel,

É unha lingua con pasado, con memoria

Con prestixio e con tradición formidábel.