Namórate do galego


Parece que por fin atopou a súa media laranxa…
Magnífico traballo do grupo de Adrián Rico!

Advertisements

A potencia da Xeración Xabarín

 

Escríbeme Lu:

Eu pertenzo a esa xeración! E é o mellor recordo que teño de cando era cativa: chegar a casa, facer o bocata de nocilla e poñerse cara ao xabarín a ver Dragon Ball, Doraemon, Gato-can… Ou  escoitar o Churras! Churras! dos Herdeiros, a canción da Vacaloura…
E que marcou sen dúbida un antes e un despois!!
Oxalá volvese a teleghaita con aquel papel relevante pero discreto…
Que morriña!
SE QUERES SABER MÁIS, PINCHA AQUÍ: PRAZA PÚBLICA

A Xustiza ilegaliza as sinais de tráfico en galego

 ( SE QUERES SABER MÁIS, PINCHA AQUÍ: LA VOZ DE GALICIA)

Parece unha brincadeira, pero non vos riades, que o conto é triste…
Como os galegos somos tan parvos que non damos para entender o que di este sinal de tráfico, pois recorremos ante a Xustiza para que nos quiten a multa por aparcar indebidamente. Que argumentamos? Que non entendemos o que di o sinal porque está en galego…
Ou será que somos listos demais e que non nos cae a cara de vergonxa á hora de utilizar o nome do noso idioma en van, grazas a todas as argucias (trampas) legais que hoxe así o permiten?
Que pasaría se eu argumentara o mesmo en relación a un sinal escrito en español? Sería tamén atendido o meu recurso pola Xustiza?
Seguro, seguro que non!
E por que non?
Talvez, porque o galego non está en pé de igualdade co castelán (ou español). Talvez porque esa cooficialidade recollida nas Leis non é tal. Talvez porque Xaquín Marín tiña razón…

Segundo o meu amigo Anxo, hoxe Rosalía recitaría así…

Adeus peixes, adeus leite
adeus todo canto temos
adeus cartos aforrados
… non sei cando nos veremos

Miña terra, miña terra
terra onde me eu criei
caciques que quero tanto
os chourizos que eu votei

Catro parvos traballando
empregos que leva o vento
paxarracos timadores
casiña do meu banqueiro

Paparemos as castañas
e veremolo Luar
mentras poñan a Gayoso
non hai tempo a protestar

O Pokemon e a Carioca
operación Campeón
e tamén temos a Orquesta
adeus, para sempre adeus

Adeus Cason e o Egeo
chapapote onde nacín
non nos chegaba co Urquiola
e trouxeronos o Prestige

Deixo os montes ben queimados
deixo merdiña no mar
deixo todo feito un asco
quen poidera non deixar