POR FIN, UNHA BOA NOVA: O TRIBUNAL SUPERIOR DE XUSTIZA DE GALIZA (TSXG) BOTA POR TERRA DOUS DOS TRES EIXOS CENTRAIS DO DECRETO DO PLURILINGÜISMO (2010), COÑECIDO COMO O DECRETAZO CONTRA O GALEGO.

O 25 de Xaneiro de 2010, despois dun ano traballando, en privado, neste blogue para as aulas, comecei a publicación de novas en torno á lingua cunha terrible noticia: a promulgación do Decreto de Plurilingüismo, popularmente coñecido como o  DECRETAZO CONTRA O GALEGO. Alí colguei por vez primeira unha presentación na que facía unha análise comparativa entre o Decreto de 2007 (que pretendía desenvolver o Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega (2004), ao amparo da Lei de Normalización Lingüística (1983)) e o Decreto de 2010 (o chamado Decreto do Plurilingüismo ou Decretazo contra o Galego, posto que supoñía unha involución no proceso de normalización da lingua propia de Galiza).

O polémico Decretazo provocou unha reacción na rúa sen precedentes. A sociedade saiu en masa a manifestarse en defensa da lingua propia. Publicáronse infinitos maniestos (Manifesto a prol da convivencia lingüística, Manifesto pola hegemonia social do galego, Manifesto “o galego é útil”…) Xurdiron numerosas plataformas, colectivos e asociacións cidadás para serviren de canle a ese sentir popular en todos os seus ámbitos: PROLINGUA, GALEGO: PATRIMONIO DA HUMANIDADE, GALIZA CO GALEGO, PROFES CO GALEGO. Mais, seguramente, os dous colectivos que maior repercusión tiveron e seguen a ter na defensa e promoción da nosa lingua foron QUEREMOS GALEGO e a COORDINADORA GALEGA DE EQUIPOS DE DINAMIZACIÓN E NORMALIZACIÓN DA LINGUA (CGENDL).

Esta semana, o xoves 22 de Novembro, o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (TSXG) fixo pública a súa sentenza, en realidade as súas tres sentenzas, en realación aos tres recursos presentados no seu día contra o Decreto do Plurilingüismo polo sindicato CIG-ensino, pola aosicación A MESA POLA NORMALIZACIÓN LINGüÍSTICA e pola plataforma cidadá QUEREMOS GALEGO!. A sentenza estima parcialmente eses recursos e bota por terra dous dos tres eixos centrais do Decreto do Plurilingüismo (2010), coñecido como o Decretazo contra o galego:

  1. Anula o artigo 5.2., no que se estipulaba a realización dunha enquisa entre os pais e nais en Educación Infantil  O TSXG afirma que a Administración non pode “abdicar” das súas responsabilidades e que a elección de lingua no ensino fica “fóra” da “esfera de elección dos pais”.
  2.  Anula o 12.3., no que se establecía que o alumnado podería usar na aula a lingua da súa preferencia, neste caso porque é contrario ao desenvolvemento da Lei de Normalización Lingüística e ao fomento do uso progresivo do galego. O TSXG afirma que este punto do Decreto contradí o mandato da Lei de Normalización no seu artigo 13.2 que esixe o “fomento do uso progresivo do galego”, xa que “non facilita a adquisición da destreza esixida ao alumno na lingua propia desta Comunidade Autónoma desde o momento en que se lle permite que non fale ou escriba na lingua galega cando é esta a propia da área, materia ou módulo”.

As consecuencias a día de hoxe do Decreto de 2010 podemos observalas na seguinte gráfica, que constata que supuxo por exemplo o varrido do galego no 96% dos centros de infantil das cidades.

Ademais o TSXG salienta que o galego debería ter “un trato diferenciado sobre o castelán nunha proporción razoable” para garantir a igualdade entre os dous idiomas oficiais.

 

Se temos en conta que, no mes de outubro, o Comité de expertos do Consello de Europa criticaba a política lingüística do goberno en Galiza, que o mesmo Consello Europeo instaba a devolverlle a prioridade ao galego nas aulas, e que este Decreto do Plurilingüismo viu a luz co voto negativo do Consello Consultivo así como do Consello Escolar de Galiza; agora, esta sentenza ven a poñer fin a un camiño que nunca debeu ser iniciado polos representantes políticos institucionalmente obrigados a levar a cabo un labor contrario ao que realizaron: promover e promocionar o uso do galego en todos os ámbitos do seu territorio, é dicir, normalizar a lingua propia do país.

http://www.crtvg.es/flowplayer3/flowplayer.commercial-3.2.7.swf

OS MEDIOS RECOLLEN A SATISFACCIÓN COA QUE TODOS OS SECTORES GALEGOS ACOLLERON A SENTENZA DO TSXG:

AGÁS UN…

PERO, A PESAR DE TODO, A XUNTA DESCARTA DERROGAR O DECRETO DE 2010, MESMO CUNHA SENTENZA XUDICIAL EN CONTRA…

COMO É POSIBLE?

SE QUERES VER A SENTENZA, CLICA AQUÍ: A MESA

Advertisements

O GALEGO SI ATOPA CANCELAS NAS CANCELAS

O curso pasado abordamos a obra e a mensaxe do máis grande empresario galego (galego, non por nacer en Galiza, senón por defender e promover a súa identidade galega a través da súa lingua e do seu facer cotián), Valentín Paz-Andrade.

Na súa obra, Galicia como tarea (1957), V. Paz-Andrade diríxese ao empresariado industrial galego e as elites da burguesía autóctona. Vai aló máis medio século (…) pero o destinatario fíxose o xordo e o cadro diagnóstico deseñado por Valentín hai dez lustros segue a describir aínda hoxe a patoloxía endémica deste país.

Dicía Valentín Paz-Andrade ( o máis grande empresario galeguista que tivo o noso séc. XX) no segundo aniversario da fundación da Caixa Rural do Lérez en 1928, que o feito económico é a base fundamental dos problemas sociais. E repetía en 1959, ante o Proxecto (propositadamente frustrado) de Petróleos de Galicia S.A.: Para min o programa empresarial podería comezar a redimir  positivamente a Galiza do subdesenvolvemento, da incultura, da miseria rural, do éxodo ventureiro, da marxinación secular que ven padecendo.

Para el, Galiza pode progresar, sobre todo na economía, se acredita no seu idioma e tende pontes co sistema internacional que orixinou; por iso non debía haber no noso país xente que tivese opinión distinta que recomendar e esixirlle a todos os galegos que falasen a súa lingua.

Desde 1928 a 2012 transcorreron 174 anos e, por desgraza para o galego e para os galeg@s, nada parace ter mudado no mundo da empresa en relación á utilización do idioma propio de Galiza. Así, tristemente, asistimos máis unha vez á inauguración dunha nova superficie comercial, o ano paso fora Marineda City, na Coruña, desta volta é en Compostela, trátase do novo centro comercial As Cancelas. En ambos os dous casos o complexo lingüístico segue a ser o máis grande de Europa…

A inauguración de As Cancelas non ficou exenta de polémica. Numerosas foron as persoas que se achegaron até o impoñente edicifio de 50 mil metros cadrados a estrear para berrar contra o uso de produtos reclamo como o leite, contra unha política lingüística onde o galego non ten cabida, contra a destrución de postos de traballo no pequeno comercio e contra o modelo de consumo que se promove desde as grandes superficies.

PARA SABER MÁIS, PINCHA AQUÍ: SERMOS GALIZA, A MESA