TRAS OS PASOS DE CHARINHO…

Xa está colgado na vosa páxina, ALUMNOAS, o libro co resultado das vosas creacións en torno á Literatura Medieval. Aínda faltan case vinte cantigas por editar, pero podedes ir botándolle unha ollada aos primeiros resultados…

http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf

Advertisements

Pardeconde

Bótadelle unha ollada a este temazo de GRAN PURISMO, nome musical de Carlos Abad, músico de Hip Hop galego nado en Suíza. O tema está adicado á aldea do Val de Esgos na que naceu, Pardeconde.

Esto vai para a miña aldea, Pa que vexas Pardeconde.
Cando era neno sempre iba eu pa alí,
tiña un abuelo que sempre me quixo tanto a min,
solo cunha bicicleta era feliz,
con cadelo e escopeta de balís,
éche así, foi un tempo, ben,
ben entretido como as pelexas do Valiente co Malvino,
como pasaron da segunda,
e comprar Phoskitos,
e xogar con Himan,
Javier tiña o castillo,
os vellos sempre estaban para botar partidas,
e o meu vello sempre me pingaba calderilla,
tomaba sete cocacolas, ai miña barriga,
e chorei cando morreu o can da Guillermina,
eramos outros, xogábamos no souto,
xogabamos no couto,
xogabamos cos outros,
xogamos ó balón e si rebota contra a pedra,
vai parar ó pozo ou ó corral da Campecha,
ó corral do Cesáreo ou á véntana da Amalia,
ó poleiro abaixo onde o José das sandalias,
e date conta que os balóns sempre baixan lanzados,
se te descuidas tes que ir pas da fonte buscalos,
sempre fumos algo brutos eiquí,
sempre levo de recordo máis unha cicatriz,
sempre fomos todos guapos e que poido dicir,
que máis de unha moza pudo ser actriz, éche así,
nada inventado, todo verdadeiro,
a nosa nave era un castiñeiro,
xúroche rapaz que a súa madeira aínda cheiro,
e o que non quería subir era un pildeiro.
Somos de Esgos, non somos modernos,
sei que houbo un tempo no que non había telefono,
e ¿para que queres tal cacharo do demo?,
si aquí toda a xente sábeche falar a berros “cago en Díos”.
E si vacilas pola calle non che teño medo,
cos de aquí sómosche duros tal coma penedos,
que vaian de malotes, chulos, ou locos, Fuck you,
eiqui a xente limpa o cu con toxos.
Xa veras cando chegan festas do S Pedro,
e as orquestas e os gitanos que venden enredos,
xuntaranse todos os vellos e os nenos,
e os da comisión pasan para pedir po peto,
e ten cuidado si a túa moza baila,
que aquí roubámosche a cadela coma o cura en Niñodaiga,
eiquí celebran festas por todo e por nada,
pero tés dereito a telas se traballas, rapaz.
O conxuro recitado polo Amado,
e todos van a barra coma un raio,
que esta festa éche súper-fertil do carallo,
se contas nove meses moitos nacemos en maio.
E os domingos ir a misa a aguantar,
que digo que os que che saben beber tamén che saben rezar,
unha resaca do carallo do rapaz que nunca deu polas didiante e as detrás, que va,
noites inolvidables no alto da Cruz,
unha pandilla de rapaces chea de espiritu,
saber quen lle gusta quen, charlas de tu a tu,
E apagar os cigarriños cando vías unha luz.
Este é o meu sitio a miña terra,
unha casa na aira de arriba onde vive a miña abuela,
son o fillo doAamado, o neto da mai Celia,
o meu primeiro cego serio pilleino en Maceda.
E sei que moitos pensan que esto xa está olvidado,
eu seguirei ladrando como o can do Lauréano,
que son autentico, único e original, coma a callada do Carranchá.

Ei, ei… que pasa oh, esta merda xa acabou, ponme esa instrumental outra vez que aínda lle hai que facer un refrán a esta xente, ostia, veña, aí está moitas grazas

Ei, ei Pardeconde, estades preparados para o estribillo

E xa fai tanto tempo que non paso por alí, e cada fun nunca me arrepentín, este en donde este, eu sei ben de donde, ¡que carallo! ¡po! ¡po! Son de Pardeconde.
E xa fai tanto tempo que non paso por alí, e cada fun nunca me arrepentín, este en donde este, eu sei ben de donde, ¡me cago en Dios! Son de Pardeconde.(bis)

Esto foi todo, falándoche do meu pueblo, da miña aldea, nunca me olvidarei de naide, escoita ben:

Javi Ferreño, Javi Blanco, Ana, Susana, Abel, Claudio, Bruno, Montse, Joseciño, Diego, Daniel, Dani, Iván, Severino tamén, Gloria, Manolito, Carmén, e toda a mafia da aira de arriba tamén, Tamara, Mari Carmen, Sito, Javi, Antonio, Amelia, Rosa, Sebe Agustina, tío Antonio, Amalia, Tía María, tamén, Odilo, e o Eliseo e a Isabel, tamén o José a Milagros, Eladio, María Belén e a Maruja tamén e o Juan Carlos, e a Beatriz e o Ricardo, e o Alberto e o Toño e o Roberto, a Venita o Lauréano, o Pepe e a Merecedes, todos volo merecedes, e para non olvidar o Juan e a Pilar, e todos os que son do outro lugar, o tío Amado, a tía Antonia, Alyes, Amadora, a xente de Babilonia, todos os meus primos de Lisboa, un hora, e o Chaparro e o Gandolas, todos na miña mente, nunca me olvidei, xa nos vemos cando pasarei, que estedes vivos ou mortos eu sempre me recordo, oh, Granpurismo, conocido como Carlos Abad Garridos, a familia dos Abades, esta éche a merda, si, un verdadeiro gallego, que descanse en paz José Garrido Pequeño,

BLOGUE: PONTE LOUCO

FONTE DE INFORMACIÓN: AS GABARRAS

GRAZAS, MARÍA E CRIS!

25 de abril, sempre!

Hai 38 anos desenvolveuse en Portugal a  Revolución dos Caraveis. Nela os militares portugueses subleváronse contra a ditadura de Salazar. O Exército rebelouse de forma pacífica para tentar instaurar un réxime libertario. Portugal entrou nunha fase de liberdade que nunca antes vivira, posto que a república fora interrompida por Oliveira Salazar e a súa ditadura fascista. Durante o réxime, o presidente republicano estaba ás ordes de Salazar que xa tiña formada unha institución policial fascista, a PIDE. Convocáronse eleccións ó longo deste período, mais os mandatarios utilizaban a fraude electoral para resultar gañadores de novo.
O dito rexime provocou que, a pesares da súa riqueza, o territorio portugués fose un dos máis pobres a nivel europeo.
Xa con Marcelo Caetano como gobernante (sucesor de Salazar), desenvolveuse o maior problema do réxime: nas colonias loitábase por unha independencia á que os fascistas responderon con masacres da poboación e escravitude para os colonos.
As Forzas Armadas eran rexeitadas polos mozos, que se vían obrigados a exiliárense para librárense de ingresar no Exército. Tamén os militares rexeitaban pelexar, cansos de batallas sen sentido. Deste xeito, formaron o Movemento das Forzas Armadas que se rebelou contra a ditadura salazarista. A maioría deles eran capitáns, polo que tamén se lles coñeceu como os Capitáns de Abril. Tentaban chegar á democracia sen violencia.

Asi, o 25 de abril do 1974 as tropas saíron á rúa. Unha muller comezou a repartir caraveis aos soldados, caraveis que foron colocados nos canóns das armas. A Revolución logrou triunfar sen derramar máis que o sangue de catro persoas en Lisboa, que recibiran os tiros da policía criminal da DGS da ditadura. A súa memoria perdurou no pobo portugués a través dunha canción de Zeca Afonso, Grândola, vila morena.

FONTE: Carme Iglesias e Raquel Ríos do ENL do CPI de Trazo (25/04/2006)

Grândola, vila morena
Terra da fraternidade,
O povo é quem mais ordena
Dentro de ti, ó cidade.

Dentro de ti, ó cidade
O povo é quem mais ordena,
Terra da fraternidade
Grândola, vila morena.

Em cada esquina um amigo
Em cada rosto igualdade,
Grândola, vila morena
Terra da fraternidade.

Terra da fraternidade
Grândola, vila morena
Em cada rosto igualdade
O povo é quem mais ordena.

À sombra duma azinheira
Que já não sabia a idade
Jurei ter por companheira
Grândola a tua vontade.

Grândola a tua vontade
Jurei ter por companheira,
À sombra duma azinheira
Que já não sabia a idade.

FONTE: O humorista incomprendido

«Moitos pais falan galego cando ven como o fan os seus fillos»

A USC e a Xunta resaltan o proxecto educativo da escola infantil

O modelo educativo da escola infantil Raiola é destacado nun recente volume editado pola USC e a Consellería de Educación sobre planificación lingüística nos centros de ensino non universitarios. «Todas as actividades as facemos en galego; tamén a tramitación administrativa e os recursos didácticos que usamos co alumnado, pois cada vez hai máis na nosa lingua», afirma Rita Iglesias, que coordina o proxecto lingüístico e leva 24 anos no centro.

PARA SABER MÁIS, PINCHA AQUÍ: LA VOZ DE GALICIA

Folga estudantil no ensino medio o 19 de abril para “parar os ataques contra o galego”

Podes colaborar na divulgación do evento engadindo aos teus  tweets  #19Aestudantespologalego                 A sección das mocidades de A Mesa pola Normalización Ligüística, os Comités, a Liga Estudantil Galega e o Sindicato de Estudantes convocaron para o día 19 de abril un paro no ensino medio para denunciar que a porcentaxe semanal de horas que se imparten en galego non chega ao 20%.

A esta folga, que será de toda a xornada, está convocado o alumnado do 2º ciclo da ESO, Bacharelato, Ciclos Formativos, EPA e Ensinanzas Artísticas e Especiais.

As organizacións convocantes queren denunciar con esta folga que nos últimos tres anos non se puxo en marcha nin unha soa medida favorábel á lingua propia de Galiza, ben ao contrario, practicouse unha política lingüística destinada a reducir a presenza do noso idioma nas aulas. A mocidade reclama, tamén, que o galego exista nas materias científico-técnicas en que o Decreto 79/2010 impón o uso obrigatorio do castelán.

 O lema da xornada de folga será: PARAEMOS OS ATAQUES CONTRA O GALEGO con el quérese chamar a atención sobre a situación do noso idioma.

O derradeiro destes ataques estase a dar nestes momentos nas escolas públicas do Bierzo, comarca na que a lingua tradicional é o galego e na que existe unha demanda social en torno á nosa lingua que o colectivo Fala Ceibe do Bierzo canalizou a través dun acordo asinado entre a Xunta de Galicia e a Junta de Castilla- León, polo que os centros se comprometían a ofertar o galego en todas as etapas do ensino obrigatorio, especialmente nos primeiros cursos.

Pero, desde o curso pasado, algúns centros están a incumprir a súa adhesión a este programa, alegando que lles resulta imprescindible extinguir a oferta de galego para implantar unha sección bilingüe castelán-inglés.

A pesar de que as dúas ofertas son compatibles, pois ambos os programas teñen os seus respectivos recursos económicos, materiais e humanos; a pesar de que existe unha demanda social;  a pesar de que o galego siga a ser a lingua común dos avós de moitos dos alumnos dos colexios do Bierzo; a pesar de que parte dese alumnado cursa estudos universitarios en Galiza… A pesar de todo iso, parece que se puxo en marcha un proceso de erradicación do galego da oferta educativa da Junta de Castilla – León.

FONTE: EL PAÍS