O PERIGO DA HISTORIA ÚNICA

As historias poden quebrar a dignidade dun pobo. Mais as historias tamén poden reparar esa dignidade quebrada…

http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf
As historias únicas son as que contan, sempre, os vencedores. Son as que aparecen nos libros de texto que escriben e publican os vencedores. A Historia que nos ensinaron na escola foi escrita por homes brancos portugueses, españois, franceses, ingleses… Hoxe por “americanos” (dos EEUU). É dicir, foi escrita por colonizadores, por vencedores. A Historia dos negros, dos orientais, dos árabes… non existe para nós. A Historia das mulleres foi escrita por homes… non existimos, apenas, nos libros de Historia, porque non existíamos na sociedade, só eramos obxectos que os homes posuían.  A Historia de España escribírona os que venceron nas guerras dinásticas do XIV, do XV, do XVII; nas guerras civís do XIX; na guerra incivil do 1936, os franquistas… A Historia de Galiza escribiuna España, por iso o noso reino nunca existiu nos libros de historia, foi desde o inicio dos tempos anexionada por unha Castela surxida, incriblemente, en Covadonga-Asturias. A nosa lingua non existe, porque a escola ensinounos a ler e a escribir en castelán. E agora, se a economía española nolo permite, á nosa casa chamámoslle “Villa Aranjuez”.

Se a unha nena negra, como a nixeriana Chimamanda Adichie, lle dan a escoller entre dúas bonecas, unha negra e outra branca, escollerá a branca e argumentara a súa escolla dicindo que é a máis limpa, a máis boa, a que mellor se porta, a máis guapa e a máis rica… Iso é o que lle ensinou a sociedade branca, que é a que manda!

Se a un neno galego lle preguntan cal é a lingua que mellor lle soa e lle dan a escoller entre catalán, portugués, inglés, castelán e galego; escollerá (por norma xeral) como linguas ben soantes o castelán e o inglés e incluirá dentro das linguas mal soantes o portullés (porque parecen xitanos), o catalán (porque son do Barça e separatistas) e, tristemente, o galego, a lingua que debería ser a súa, pero que lles soa a aldea, a atraso, a miseria, a vello… a paleto. Por que? Porque iso é o que lles ensinaron na escola española desde que os Ilustrados as espallaron por toda a Península: No sea bárbaro, hable castellano, es de cumplido caballero…

Como vemos, o perigo da Historia única é o seu inexorable camiño cara ao pensamento único, berce de todo fascismo, de todo racismo, de toda xenofobia… A Historia única, como o pensamento único, non respecta ao que é diferente, porque unha sociedade de individuos idénticos é máis manipulable, máis dócil, que unha sociedade de homes e mulleres diversos, distintos.

En consecuencia, a única maneira de loitar  contra a Historia única, contra o pensamento único, en definitiva, contra os prexuízos, é manter a nosa identidade, sendo iguais en deberes e dereitos mais sendo diferentes en seres. Só  así pensaremos por nós mesm@s, para despois poder existirmos, tamén, por nós mesm@s .

Cando rexeitamos a Historia única, cando nos decatamos de que nunca hai unha historia única sobre ningún lugar, reconquistamos unha especie de paraíso.

Advertisements

Unha opinión sobre “O PERIGO DA HISTORIA ÚNICA

Comentarios pechados.